محمد ایل بیگی

   پابلو نرودا می گوید ......

   به آرامي آغاز به مردن مي‌کني
   اگر سفر نکني،
   اگر کتابي نخواني،
   اگر به اصوات زندگي گوش ندهي،
   اگر از خودت قدرداني نکني.
   به آرامي آغاز به مردن مي‌کني
   زماني که خودباوري را در خودت بکشي،
   وقتي نگذاري ديگران به تو کمک کنند.
   به آرامي آغاز به مردن مي‌کني
   اگر برده عادات خود شوي،
   اگر هميشه از يک راه تکراري بروي ...
   اگر روزمرّگي را تغيير ندهي
   اگر رنگهاي متفاوت به تن نکني،
يا اگر با افراد ناشناس صحبت نکني.
   تو به آرامي آغاز به مردن مي‌کني
   اگر از شور و حرارت،
   از احساسات سرکش،
   و از چيزهايي که چشمانت را به درخشش وامي‌دارند
   و ضربان قلبت را تندتر مي‌کنند،
   دوري کني . . .،
   تو به آرامي آغاز به مردن مي‌کني
   اگر هنگامي که با شغلت،‌ يا عشقت شاد نيستي، آن را عوض نکني
   اگر براي مطمئن در نامطمئن خطر نکني
   اگر وراي روياها نروي،
   اگر به خودت اجازه ندهي
   که حداقل يک بار در تمام زندگيت
   وراي مصلحت‌انديشي بروي . . .
 

          *

   امروز زندگي را آغاز کن!
    امروز مخاطره کن!
     امروز کاري کن!
      نگذار که به آرامي بميري!
       شادي را فراموش نکن